Św. Andrzej Bobola
Św. Andrzej Bobola to jeden z katolickich patronów Polski i apostoł Polesia. Był polskim księdzem, misjonarzem i kaznodzieją, a także twórcą tekstu ślubów lwowskich Jana Kazimierza. W tradycji katolickiej jezuita ten zapisał się żarliwością ewangelizacyjną i męczeńską śmiercią. Kanonizowany 17 kwietnia 1938 roku w Rzymie przez Piusa XI, św. Andrzej Bobola znalazł szczególne miejsce kultu w sanktuariach w Warszawie i Strachocinie.
Św. Andrzej Bobola przyszedł na świat 30 listopada 1591 roku w Strachocinie koło Sanoka, w majętnej rodzinie szlacheckiej. Jego ojciec, Mikołaj Bobola herbu Leliwa, był dzierżawcą sołectwa, będącego częścią dóbr królewskich. Dzięki pochodzeniu i zamożności rodziny, w latach 1606-1611 pobierał nauki w Braniewie, w szkole jezuickiej. Kolejne dwa lata spędził na nowicjacie u jezuitów wileńskich, gdzie ostatecznie złożył śluby zakonne w lipcu 1613. Studiował filozofię i teologię na Uniwersytecie Wileńskim, jednocześnie zdobywając praktykę pedagogiczną w szkołach w Pułtusku i Braniewie. Wyświęcony na kapłana w roku 1622, dwa lata później został rektorem kościoła w kolegium jezuickim.
Pod koniec lat dwudziestych XVII wieku św. Andrzej Bobola rozpoczął intensywną pracę kaznodziejską i misjonarską. Początkowo, został spowiednikiem i kaznodzieją w Wilnie. Pełnił tam rozmaite funkcje kościelne i zakonne, by w roku 1630 przyjąć obowiązki superiora domu zakonnego jezuitów w Bobrujsku. Przez kolejne lata nauczał niestrudzenie, podróżując po kraju. Głosił słowo boże w Wilnie, Płocku, Warszawie, Łomży i Pińsku. Łączył działalność ewangelizacyjną z rozmaitymi funkcjami naukowymi i pedagogicznymi. Dzięki wyjątkowemu zaangażowaniu i błyskotliwości zjednywał nowych wyznawców kościołowi.
Pod koniec swojej działalności, Andrzej Bobola powrócił na Polesie, gdzie krzewił katolicyzm wśród miejscowej ludności prawosławnej. W okresie niepokojów związanych z powstaniem Chmielnickiego, wpadł w ręce Kozaków we wsi Mohilno. 16 maja 1657 został przez nich zawleczony do Janowa Poleskiego, gdzie poddano go nieludzkim torturom, domagając się wyrzeczenia wiary. Kozacy traktowali Bobolę jak wroga ze względu na jego pracę kaznodziejską wśród mieszkańców Polesia narodowości ruskiej. Ciało zamordowanego misjonarza złożono początkowo w podziemiach kościoła jezuitów w Janowie Poleskim. Traktowane jako osobliwość, ze względu na brak widocznego rozkładu, zostało następne przewiezione w głąb Rosji, później do Konstantynopola, a stamtąd do Rzymu. Ostatecznie, doczesne szczątki świętego zostały sprowadzone do Polski w roku 1938, a 13 maja 1989 roku spoczęły w nowo wybudowanym sanktuarium św. Andrzeja Boboli na Rakowieckiej w Warszawie.
Źródło informacji na temat Św. Andrzeja Boboli:
Modlitwy o wstawiennictwo i pomoc Andrzeja Boboli
Święty Andrzeju Bobolo, który tak umiłowałeś naszego Pana, Jezusa Chrystusa, że cały się poświęciłeś na Jego służbę, wieńcząc apostolskie życie męczeńską śmiercią! Prosimy Cię, wspieraj nas swoim wstawiennictwem przez całe życie, byśmy jak Ty wzrastali i wytrwali wiernie w zjednoczeniu z Sercem Jezusa i pod opieką Jego Matki Niepokalanej. Amen.
Modlitwa błagalna
Święty Andrzeju Bobolo, któryś tak ukochał Pana naszego, Jezusa Chrystusa, że od młodości poświęciłeś się na Jego służbę i całkowicie oddałeś się zjednywaniu dlań dusz przykładem życia i słowem, nie szczędząc żadnych trudów, aż wreszcie śmiercią męczeńską uwieńczyłeś swoje apostolskie życie: błagam Cię przez Twe zasługi u Boga i miłość, jaką ku Niemu żywiłeś, wyjednaj mi łaskę, której tak bardzo pragnę, mianowicie [wymienić ją]. Wspieraj mnie także w ciągu całego życia mojego, abym za Twoim przykładem zawsze pozostawał w zjednoczeniu z Sercem Jezusa i pod opieką Jego Matki Niepokalanej. Amen.<
Modlitwa o pomoc w określonej trudności
Święty Andrzeju Bobolo! Na drodze Twojego życia natrafiałeś na przeszkody, które stopniowo pokonywałeś z pomocą ufnej modlitwy. Dzięki niej rozpoznawałeś znaki otrzymywane od Boga: przeszkody stawały się stopniami na drodze w ślad za Jezusem. Oto staję wobec trudności, która przekracza moje siły: [wymienić]
Wspieraj mnie swym orędownictwem, abym przez cierpliwą modlitwę znalazł pokój w bliskości Jezusa, a z Jego pomocą wytrwał aż do rozwiązania trudności ku chwale Boga Ojca, który z Synem i Duchem Świętym panuje na wieki wieków. Amen.
